Bus sluis, eenrichtingsverkeer, bebording enzovoort

image_pdfimage_print

fotomartinfacebookSinds een tijdje probeer ik me te verdiepen in al die maatregelen die dat sluipverkeer definitief de das om moeten doen. Maatregelen die de bewoners verlossen van de overlast en de onveiligheid. Maatregelen die, van de bewoners die er weinig of geen last van hebben, geen enkel offer vragen, zelfs geen heel klein offertje. Maatregelen die winkeliers volledige ontsluiting van hun toegangsweg naar hun zaak garanderen.  Maatregelen die zonder handhaving, vanwege de beperkte capaciteit van de politie, kunnen worden toegepast.  Maatregelen waarvoor bussen niet hoeven om te rijden.

Ik kwam er niet uit ! Ook niet na gesprekken met buurmannen en medebewoners.

Is de conclusie dan “maar niets doen, en het sluipverkeer laten doorrazen”  of  gewoon een effectieve maatregel nemen en rekening houden met een gewenperiode.  Misschien zeggen we dan over en jaar wel  “de wijk is nu een stuk veiliger en rustiger, en het omrijden? Nou daar ben ik mij niet zo bewust meer van”  De spreuk  “Een mens lijdt dikwijls ‘t meest door ‘t lijden dat hij vreest. Doch dat nooit op komt dagen. Zo heeft hij meer te dragen dan God te dragen geeft.” is al zo vaak uitgekomen waarom nu dan niet.

SAM_2451Vorige week reed ik nadenkend met 30 kilometer over onze Beatrixstraat en stelde mij zelf de vraag. “Maar de verantwoordelijkheid van de bestuurders van dat sluipverkeer dan ?”  Het antwoord was dacht ik simpel. “We kunnen die  2000 dagelijkse automobilisten toch aardig vragen of ze  rustig willen rijden. Eventueel ondersteund met borden, tekens en nog veel meer.   Dat doen ze vast wel, want zij zijn ook mensen zoals wij.  Zij begrijpen ook dat onze kinderen veilig over de Beatrixstraat moeten fietsen, en dat de bewoners en aanwoners van de Beatrixstraat ook niet dagelijks geconfronteerd willen worden met het lawaai en de overlast”.

Tijdens die gedachte werd ik werd ingehaald door een grote dure Citroen, met daarin een zakelijke bestuurder. Een nette man met een mooie korte coupe haar en een modern pak schoot met een zeker 30 kilometer hogere snelheid langs mij. Hij had zeker haast, of was het “het dier” in de bestuurder. Net zoals bij de jongens die nog steeds iedere keer met hun scooters veel te hard en met veel lawaai het asfalt van de Beatrixstraat tarten.

Na wat nachtjes overdenkingen kwam ik tot de conclusie

  1. Sluipverkeer hoort niet in een woonwijk
  2. De hele wijk afsluiten lost het verkeersprobleem volledig op, ook als wij zelf niet zo netjes rijden
  3. Een bussluis lost alle overlast van al het sluipverkeer op
  4. Een eenrichtingsweg  lost de helft van van al het sluipverkeer op
  5. Met borden, drempels en andere beschermende maatregelen laten we de oplossing over aan het sluipverkeer

sluipverkeer verkleind jpegIk koos ervoor om een voorstel voor conclusie 3 verder uit te werken, En jawel niet voor een anders deur, maar voor de deur van mijn vrouw en mij.  Helemaal nog niet zo’n gek voorstel. Bekijk het hier…… en laat je opmerkingen achter via “reageer”

 

Persoonlijke note.

Het gaat  niet zozeer om het voorstel hierboven. De onveiligheid en overlast van het sluipverkeer is erg complex.  Het beste is om alle opties objectief, zonder eigen belang te beoordelen en oog te hebben voor de maatregelen die ook anderen in onze wijk treffen. Zonder onderlinge discussie en begrip komen we er niet. Het is makkelijk om een voorstel van de gemeente, medebewoners of wie dan ook af te schieten. Dit doet echter geen recht aan het woongenot van onze medebewoners.  De bewoners die dagelijks geconfronteerd worden met de gevolgen van het sluipverkeer.  Zonder zelf iets bij te dragen of op te offeren blijft het probleem voor hen altijd bestaan en wint het sluipverkeer. Ik hoop dat er zich nog bewoners aanmelden om met ons mee te doen en mee te denken. Alleen zo kunnen de belangen van de straten en van ons park evenwichtig behartigd worden.

Met vriendelijke groet

Martin van Mourik (red. www.pieterchristiaanpark.nl)